تاریخچه شلوار جین زاپ دار یا پاره

اولین نفری باشید که در این صفحه نظر میدهد.

شلوار جین زاپ دار

امروز قصد داریم نگاهی به تاریخچه شلوار جین زاپ دار بیاندازیم.

صنعت مد و فشن دنیای عجیبی است؛ گاهی چیزهایی که حتی شاید زشت باشند ترند می‌شود و در نگاه اول ممکن است مضحک به نظر برسد، اما نظر برخی مشتریان را جلب می‌کند.

شلوار جین پاره یا زاپ دار شاید یکی از همین موارد عجیب برایتان باشد. اما می‌دانید این شلوارها از کجا پا در عرصه مد گذاشت؟ چرا گاهی قیمت آن‌ها از شلوارهای جینی که پارگی ندارند، بیشتر است؟

اصلا این شلوارها را با چه لباس‌هایی باید ست کنیم؟ با اندکی صبر و مطالعه ی این مطلب در مجله تخصصی سامان لعیا جواب تمامی این سوالات را خواهید یافت.

شلوار جین زاپ دار یا پاره امروزه به بخشی از بافت فرهنگی تبدیل شده و یک گزینه رایج و شیک در دنیای مد است و معمولا جوان‌ها حداقل یکی از این شلوارها را در کمد لباس‌شان دارند.

در حقیقت در ابتدا پوشیدن چنین شلواری ممکن است عجیب به نظر برسد. اگر زیاد از حاشیه امنتان خارج نمی‌شوید و لباس‌های جدید و عجیبی که مد می‌شود را نمی‌خرید، ممکن است اصلا تصورش را هم نکنید که شلواری بپوشید که پارچه پارهٔ جین داشته باشد!

اما شلوارهای جین زاپ‌دار چند دهه است که وارد دنیای مد شده و طرفداران خاص خود را هم دارد.

در ادامه می‌خواهیم تاریخچه شلوار جین زاپ دار را تعریف کنیم و نکاتی در مورد پوشیدن این شلوارها را یادآور شویم.

تاریخچه شلوار جین زاپ دار یا پاره

شلوار جین زاپ دار

پیش ازین متوجه شدید که شلوار جین برای اولین بار در اواخر دهه ۱۸۰۰ میلادی توسط لوی استروس طراحی شد؛ او متوجه شد که می‌توان با پارچه‌های کتان دارای بافت جناغی شلوارهای مقاوم و بادوامی دوخت که برای افراد طبقه کارگری نیز راحت و مناسب باشد.

شلوارهای جین به دلیل ترکیب دوام و راحتی، آنچنان محبوب شد که به استایل روزمره (خارج از کار) تبدیل شد.

دنیای مد معمولا برای استایل‌های جدید از لباس‌های فرم، مثل چکمه‌های نظامی یا شلوارهای نجاری الهام می‌گیرد؛ شلوارهای جین آبی روشن هم اینگونه وارد دنیای مد شد.

در آن دوران شلوار جین نشانهٔ طبقه ضعیف جامعه بود! پارگی شلوار جین در نتیجهٔ پوشیدن مکرر شلوار و بیش از حد شلوار بود.

طبقه پایین کارگری نمی‌توانستند با پاره شدن شلوار، شلوار جدید بخرند و مجبور بودند شلوارهای جین پاره‌شان را بپوشند.

در آن دوران مردم به خاطر مد این شلوارها را نمی‌پوشیدند، بلکه این اتفاق از سر بی‌پولی و اجبار بود.

جنبش ضدفرهنگی پانک

جنبش پانک و شلوار جین زاپ دار

دهه ۱۹۷۰ میلادی، دوران خشم و عصبانیت فرهنگی و عصیان جوانی بود که در موسیقی به یادگار مانده است.

جانی راتن که معروف به پدر ایدئولوژی پانک انگلیسی است، به ایجاد یک ضدفرهنگ کمک کرد که اخلاق محافظه‌ کارانه و محدودکننده مارگارات تاچر را رد می‌کرد.

اولین دنباله‌روهای این ایدئولوژی در صنعت مد بسیار تاثیرگذار بودند؛ آن‌ها آستین‌های ژاکت‌هایشان را پاره می‌کردند و شعارها را روی شلوارها و تیشرت‌هایشان می‌نوشتند.

شلوارهای جین راحت (که متعلق به طبقه کارگری بود) در میان پانک‌ها بسیار پرطرفدار شد. پاره کردن شلوار، به‌خصوص شلوارهای جین آبی روشن، به نمادی از پیمان آن‌ها برای ساختارشکنی ادئولوژی محافظه‌کار انگلیسی تبدیل شد.

بنابراین در این دوران، پانک‌ها از سر فقر شلوار جینی پاره می‌پوشیدند و این کار یک انتخاب آگاهانه برای نشان دادن اعتراض‌شان بود.

شلوار جین پاره یا زاپ دار چیست؟

شلوار جین زاپ دار یا پاره

خب، شلوار جین پاره یا زاپ دار دقیقا چیست؟ هر شلوار جینی که پارگی، سوراخ، ساییدگی و سایر علائم آسیب ظاهری داشته باشد را می‌توان شلوار جین پاره یا زاپ دار نامید. در اصل می‌توان گفت دو نوع شلوار جین پاره وجود دارد:

  • ۱.شلوار جینی که به دلیل کهنگی و استفاده مکرر پاره می‌شود
  • ۲. شلوار جینی که در فرآیند تولید، به شکل پاره تولید می‌شود

معمولا این پارگی در قسمت زانو قرار دارد، اما احتمالا در جاهای دیگر شلوار هم پارگی دیده می‌شود.

اما شلوارهای جین پاره یا زاپ دار امروزی توسط تولیدکنندگان به این شکل تولید می‌شوند و میان افراد شیک‌پوش بسیار پرطرفدار هستند. در اوایل دهه ۲۰۱۰ میلادی شلوار جین دوباره به دنیای مد برگشت و خوش درخشید.

 در اواخر دهه ۱۹۷۰ میلادی در آمریکا، چنین سبکی از پانک‌های انگلیسی گرفته شد و باب میل جوانان آمریکایی برای شورش و طغیان بود.

از ایگی پاپ گرفته تا کورت کوبین در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی، شلوار جین پاره به عنوان استایلی راحت اما شیک برای بیان وفاداری به اندیشه پانک جهانی محسوب می‌شد.

شلوار جین زاپ دار در دنیای مد امروز

در هزارهٔ جدید، شلوار جین زاپ دار دیگر نماد هیچ حرکت اعتراضی نیست و فقط یک استایل شیک محسوب می‌شود؛ به‌خصوص الان که برندهای مشهور دنیا شلوارهای جین پاره یا زاپ دار با طرح‌های مختلف طراحی می‌کنند.

در دنیای مد امروزی، تضاد بسیار پرطرفدار است، بنابراین ست کردن پیراهن‌ها و تیشرت‌هایی مثل پولوشرت با شلوار جین پاره باعث می‌شود استایل شیک و زیبایی داشته باشید؛ این شلوارها هم راحت هستند و هم بسیار خوش‌استایل.

انواع شلوار جین پاره یا زاپ دار

انواع شلوار جین زاپ دار

شلوار جین پاره انواع مختلفی دارد که در اینجا با آن‌ها آشنا می‌شویم:

۱.سوراخ‌دار؛ حفره‌ها و سوراخ‌ها در شلوار جایی قرار دارد که پا دیده شود. در مورد چنین پارگی‌های نکاتی وجود دارد که باید رعایت شود:

  • این نوع پارگی هرگز نباید عریض‌تر از ساق پا باشد و وقتی به‌صورت افقی ایجاد می‌شود، زیباتر است.
  • وقتی ایستاده‌اید، ارتفاع این پارگی نباید بیشتر از یک اینچ باشد؛ در حالت نشسته طبیعتا بیشتر زانو یا پای شما در معرض دید قرار می‌گیرد، اما اگر اندازه پارگی بیشتر از یک اینچ باشد، از زیبایی آن کاسته می‌شود.

۲. رشته‌رشته؛ این نوع شلوارها کاملا پاره نیستند و رشته‌هایی هنوز باقی مانده است که بخشی از پارگی را می‌پوشاند.

۳. ساییده؛ چنین شلوارهایی انگار ساییده شده‌اند یا خراش‌های کوچکی روی سطح پارچه وجود دارد. اندازه این ساییدگی حدودا به اندازه یک سکه است.

تولیدکنندگان شلوارهای جین را چگونه پاره می‌کنند؟

تولید شلوار جین زاپ دار

تولیدکنندگان شلوارهای جین این کار را به دو روش انجام می‌دهند: با استفاده از لیزر و به همچنین به روش دستی. برندهای ارزان‌تر که به‌صورت عمده لباس تولید می‌کنند، روش اول را مورد استفاده قرار می‌دهند؛ اما ترجیح طراحان برتر لباس، گزینه دوم است!

الگویی در نرم‌افزار دستگاه لیزر وارد می‌شود و دستگاه مطابق آن، جاهای مورد نظر روی شلوار را می‌سوزاند.

این دستگاه نه تنها می‌تواند با کمی سوزاندن پارچه در آن پارگی ایجاد کند، بلکه می‌تواند الگوها و طرح‌های پیچیده را روی شلوار برش دهد. این کار برای هر شلوار فقط یک دقیقه زمان می‌برد.

برندهای معروفی مثل هوگو باس، ریپلی و High Street shop Jack & Jones از دستگاه لیزر استفاده می‌کنند.

برندهایی مثل Levi’s و  Abercrombie & Fitch روش پاره کردن دستی را به کار می‌گیرند که بسیار پیچیده‌تر است و نیاز به کارگران جدگانه‌ای برای بخش‌های طراحی، ایجاد پارگی و پایان کار هر شلوار دارد که ممکن است چندین ساعت طول بکشد.

ابتدا طرح را با استفاده از گچ یا ماژیک مخصوص روی پارچه می‌کشند. برش‌ها با استفاده از قیچی‌های بزرگ و صاف انجام می‌شود؛ البته گاهی برای اینکه پارگی‌ها چشمگیرتر باشد، از درمل استفاده می‌شود که ابزاری شبیه به مته مجهز به کاغذ سنباده دایره‌ای است که می‌چرخد و به تدریج روی پارچه ساییدگی ایجاد می‌کند. در نهایت نخ‌ها با استفاده از پودانداز جمع می‌شوند و دیگر کار شلوار تمام است.

نکاتی برای پوشیدن و ست کردن شلوار جین پاره یا زاپ دار